Het begon vanochtend in het studiehuis op 21 september.
We liepen naar de stiltestudie, waar twee ambulance ‘broeders’ met allemaal apparatuur stonden. Ze hadden een PowerPoint presentatie over ambulances.
Hoe dat te werk ging en wat er gebeurt als je 112 belt. Wij mochten vragen stellen, en er werden ook vragen aan ons gesteld. Daarna liepen we naar buiten, want ze hadden een verkeersongeluk na gespeeld. Er lag een vrouw die zogenaamd een fietsongeluk had gehad. Het was net echt. Ze had een wond op haar been en haar kin en een bloedneus. We moesten ook helpen. Peter moest haar hoofd goed vast houden, Stijn moest met haar blijven praten ze dat we zeker wisten dat ze nog bij bewust zijn was. Niels was een wandelende infuuspaal en Eva en Miriam moesten haar gebroken been spalken. Daarna werd ons nog wat uitgelegd en toen was de les afgelopen.Einde.
Groetjes, Sophie&Miriam 1hv4

Bekijk wat foto's ....

Het is dinsdag 21 september 2010, vandaag komt de ambulance op school. We komen in het studiehuis, en vanaf daar moesten we naar het stilte lokaal. Daar stonden twee ambulance ‘broeders’ op ons te wachten. We moesten allemaal in een grote kring gaan zitten. Toen we allemaal eindelijk zaten lieten de ambulance ‘broeders’ ons een diavoorstelling zien en daarbij kregen we veel informatie over de ambulance en hoe het er aan toe gaat bij 112. Toen de ambulance ‘broeders’ klaar waren met de diavoorstelling kregen ze een ‘nep’ melding dat er iemand van de fiets was gevallen en er behoorlijk slecht aan toe was. Natuurlijk wisten we al dat het niet echt was, maar het zag er wel echt uit omdat ze allemaal wonden had die net echt leken. De ‘broeders’ pikten een paar kinderen uit onze klas op, om te vragen of ze wilden helpen met het bahandelen van de gewonde vrouw. Zo moest Peter het hoofd van de vrouw omhoog houden zodat een van de ‘broeders’ de nekkraag om kon doen. Niels was de wandelende infuuspaal, hij moest het infuus hoog houden. Hij werd uitgekozen omdat hij de langste uit de klas was. Stijn moest de vrouw afleiden door er een praatje mee te maken, terwijl Eva en Miriam een spalk om het gebroken been plaatsten. De gewonde vrouw moest in de ambulance in en zou dan naar het ziekenhuis worden gebracht. Daar moest ze wel eerst voor in de ambulance. Daar moest Carlos bij helpen omdat hij het verder nog niks had gedaan. Het was erg grappig om te zien hoe ze allemaal hebben geholpen.
Het was een leuke dag.
Arjen Hardick, Bjorn Jongebloed