De levensdoos ... 

(een opdracht bij het vak levensbeschouwing in de brugklas).

Als je jezelf voorstelt, kun je dat doen door bijvoorbeeld je naam te noemen.
Maar weet de ander dan wie jij bent?
Weet de ander dan hoe jij in elkaar zit, wat jij belangrijk vindt?
Er is veel meer over je te vertellen.

Bij het vak levensbeschouwing stellen de leerlingen zich aan elkaar voor door middel van een zogenaamde “levensdoos.”
Zo’n levensdoos (een “versierde schoenendoos”) vertelt zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant een heleboel over de leerling.
De opdracht was om een schoenendoos te zoeken en op het deksel mooi hun naam te zetten.
De buitenkant werd versierd, met mooi papier, plaatjes, tekeningen, gedichtjes.
De doos werd gevuld met:
• 5 dingen die iets vertellen over vroeger
• 2 dingen die iets laten zien over het leven nu
• 2 dingen die iets laten zien wat je in de toekomst wilt of wilt bereiken.
Op de binnenkant van het deksel kwam de toelichting.
Het resultaat was een bonte verzameling van gekleurde en gevulde dozen. Leerlingen hadden geboortekaartjes, baby-foto’s, eerste schoentjes, eerste kleertjes en knuffels meegenomen, maar ook rapporten van de basisschool en eerste zelfgemaakte tekeningen of schrijfsels. Maar ook voorwerpen van hun hobby’s. Bijvoorbeeld stripboeken, een muziekschriftje, of andere grappige voorwerpen zoals beugelelastiekjes, een honkbal, gewonnen medailles, of een scoutingdas.
Wat de toekomst betreft waren er foto’s van exotische vakantiebestemmingen, maar ook (nog lege) portemonneetjes en voorwerpen die bij hun toekomstig beroep horen. Zoals een strip medicijnen voor iemand die arts wil worden.
In de afsluitende les werd door iedere leerling zijn of haar eigen doos toegelicht.
Leerlingen laten op deze manier hun: “Kijk op het Leven ”zien.
De bijgevoegde foto’s geven hiervan een aardige indruk.

Marcel van Adrichem.