(een opdracht bij het vak levensbeschouwing in de brugklas).

Als je jezelf voorstelt, kun je dat doen door bijvoorbeeld je naam te noemen
Maar weet de ander dan wie jij bent?
Weet de ander dan hoe jij in elkaar zit, wat jij belangrijk vindt?
Er is veel meer over je te vertellen.

Bij het vak levensbeschouwing stellen de leerlingen zich aan elkaar voor door middel van een zogenaamde “levensdoos.”
Zo’n levensdoos (een “versierde schoenendoos”) vertelt zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant een heleboel over de leerling.
De opdracht was om een schoenendoos te zoeken en op het deksel mooi hun naam te zetten.
De buitenkant werd versierd, met mooi papier, plaatjes, tekeningen, gedichtjes.
De doos werd gevuld met:
• een paar dingen die iets vertellen over vroeger
• een paar dingen die iets laten zien over het leven nu
• enkele dingen die iets laten zien wat je in de toekomst wilt of wilt bereiken.
Op de binnenkant van het deksel kwam de toelichting.
Het resultaat was een bonte verzameling van gekleurde en gevulde dozen. Ze hebben heel erg hun berst gedaan. Leerlingen hadden geboortekaartjes, baby-foto’s, eerste schoentjes, eerste kleertjes en knuffels en speen meegenomen, maar ook rapporten van de basisschool en eerste zelfgemaakte tekeningen of schrijfsels. Maar ook voorwerpen van hun hobby’s. Bijvoorbeeld stripboeken, een muziekschriftje, of andere grappige voorwerpen zoals trompetdiploma, een honkbal, gewonnen medailles, of sieraden nog van oma.
Wat de toekomst betreft waren er foto’s van exotische vakantiebestemmingen, maar ook (nog lege) portemonneetjes en voorwerpen die bij hun toekomstig beroep horen. Zoals een strip medicijnen voor iemand die arts wil worden. Of een potlood en een lineaal voor de architect.
In de afsluitende les werd door iedere leerling zijn of haar eigen doos toegelicht.
Leerlingen laten op deze manier hun: “Kijk op het Leven ”zien.
Zie de foto’s voor een impressie.