Het fotoboek van Rome vind je hier .....

Woensdag 28 april
Vandaag moesten we extra vroeg opstaan, aangezien we vanuit Pompeii weer terug naar Rome zouden gaan en de koffers nog de bus in moesten. Nadat we dit gedaan hadden gingen we ontbijten, om vervolgens met de bus naar Villa Oplontis te rijden. Villa Oplontis is een villa gebouwd voor de tweede vrouw van keizer Nero, Poppea. Het was een zeer indrukwekkend complex, onder andere vanwege de vele bijzondere muurschilderingen. De villa was erg goed bewaard gebleven, veel kamers waren nog in tact en hun functie was nog vrij duidelijk te zien. Nog een bijzonderheid was de lange mozaiekvloer rond de binnenplaats, die bestond uit vele kleine steentjes van rond de 1cm bij 1cm. Nadat we de villa goed hadden bekeken hadden we nog tijd over om op een bankje te zitten en van het uitzicht te genieten. Hierna kwam de bus om ons naar onze volgende bestemming te brengen.

Onderweg konden we een lunch kopen in een wegrestaurant om die op de volgende site op te eten. Die site was de Villa Hadrianus. De Villa Hadrianus is een gigantisch landgoed in de buurt van Tivoli. Ookal is er niet zo veel bewaard gebleven, is het nog goed te zien hoe groot de Villa was. Na onze kleine picknick liepen we eerst samen en daarna apart over de site. Het was erg indrukwekkend. Er waren grote vijvers met zuilenrijen en sculpturen eromheen. In de vijvers zwommen veel vissen en schildpadden en bij een van de vijvers lag zelfs een grote krokodil (al eeuwen roerloos). Ook het Maritiem Theater, een rond theater op een rond eilandje verbonden met het land door marmeren bruggen, was adembenemend.

Hierna vertrokken we naar de Villa d'Este in Tivoli. Er werd ons bij aankomst opgedragen direct de tuinen te bezichtigen vanwege het opkomende onweer. Het lag op een aflopende heuvel en bestond min of meer uit verdiepingen. De tuinen bevatten fascinerende fonteinen. Op een verdieping stroomden in de hele breedte 100 fonteintjes naast elkaar. Ook het waterorgel was mooi op het muziek dat het produceerde na. Dit is maar door weinigen bevestigd aangezien het ging stortregenen. Ook in de villa was er veel te bezichtingen. Grote fresco's sierden het plafond en de muren van de kamers. In de mot regen liepen we terug naar de bus (mevrouw Van Bochove had er weinig last van aangezien ze een mooie smurfenblauwe poncho aanhad), en vervolgden we onze weg terug naar het hotel in Roma.
Groeten, Ivo Lemken

Dinsdag 27 April
Vandaag hebben we met de groep het oude Pompeii en Paestum bezocht. Vanaf het hotel (vanwaaruit we Pompeii konden zien liggen) was het 15 minuten lopen naar de ingang van de site. Eenmaal binnen werden we losgelaten in het oude Pompeii met de opdracht 13 verschillende objecten in Pompeii te fotograferen.
De site van Pompeii was zeer indrukwekkend. Van het amfitheater tot het bordeel, alles was even mooi. Persoonlijk vond ik vooral de gipsafgietsels van de slachtoffers van de ramp bijzonder. De uitdrukking van doodsangst was er een om de rillingen van te krijgen.
Om 1 uur gingen we met de bus naar Paestum. Na een moeizame tocht naar de snelweg kwamen we rond kwart voor 3 aan bij Paestum. Op de site stonden 3 enorm grote Griekse tempels, die nog verassend goed intact waren. Na ongeveer 1,5 uur rond te hebben gelopen in het bijbehorende museum en op de site (en een enorm Italiaans ijsje te hebben gegeten) gingen we terug naar het hotel.
Om 18.30 kwamen we aan bij het hotel en hadden we nog 1,5 uur vrij gekregen tot we om 8 uur gingen eten. Helaas vonden de weergoden het nodig om juist dit moment uit te kiezen om de eerste regen van de reis te laten vallen. Om deze reden bleven de meeste mensen in het hotel ‘hangen’ om bijvoorbeeld kaarten te schrijven, ondergetekende besteedde deze tijd om dit stukje te schrijven.
Het eten was met pasta, frietjes, kipkotelet en straciatella-ijs weer fantastisch. Na de gebruikelijke afsluiting met de prijsuitrijkingen (actie van de dag was het gladiatorengevecht van Johnny en Friso in het amfitheater van Pompeii) bleven we door de regen tot 11 in het hotel en ging daarna iedereen naar bed.
Martijn Oonk (5V v.d. Waalslaan)

Maandag 26 april
‘s Ochtends stonden we  uitgehongerd op, om eerst naar de bakker te gaan zodat we toch nog wat fatsoenlijks te eten hadden. Toen gingen we ontbijten en zetten we de koffers in de ontbijtzaal. Daarna gingen we naar het forum romanum, waar we een opdracht kregen die meneer Algera voor 20 euro had gekopieerd bij een Italiaanse copyshop en waar niks van klopte en die we dus niet erg goed gemaakt hadden. Vervolgens mochten we de Palatijn bezichtigen. We hebben een half uur gezocht naar het prachtige uitzicht op het circus maximus. toen we er eindelijk kwamen  na een lange bergbeklimming, zei iemand: ik zie helemaal niks! het circus maximus bleek er ook eeuwen niet meer te staan, maar dat wisten wij niet… toen gingen we eten, waaronder we voortdurend lastiggevallen werden door onze “good friends” de straatverkopers, die “special prices” voor ons hadden. Alleen ze moesten telkens net even weg als er agenten naderden. Toen zijn June en Lisette alweer verdwaald,  maar ze kwamen voor de eerste keer die week op tijd. Daarna gingen we naar een kerk. Die was heel mooi, maar alle meisjes moesten zich omkleden omdat ze korte broeken aan hadden. Dat was wel even zuur, vooral omdat er daarna een groep met korte rokjes naar binnen ging. Toen we weer terugwaren in het hotel moesten we naar de bus lopen en na een tocht van 5 uur kwamen we in Pompeï aan. En daar wachtte ons een verrassing: goed eten! Een goed bed! Ruime kamers! Een bad en een föhn! De wc liep door! Die avond was het dus feest
Quote van de dag” ik zie het circus maximus helemaal niet.
Score: (June  kon het niet meer bijhouden, dus we zijn er maar mee gestopt).  

Zondag 25 april.
Zondag stonden we allemaal depressief op en bereidden ons voor op het ergste (het avondeten en de busreis de vorige dag vonden wij afschuwelijk). Na een koude douche en een half uur wachten konden we al ontbijten. Met 1 broodje en 2 crackers waar je niet eens een voedselvergiftiging van kreeg viel dat alles mee. Na een ontzettend spannend thermenmuseum met honderden “schitterende” halve beelden die we niet konden zien omdat we eerst door de controle moesten en daarna nog 10 minuten rond mochten kijken, gingen we met de metro naar Vaticaanstad. Het laatste groepje miste 5 metro’s, maar uiteindelijk was iedereen er.  Op het Sint-Pieterplein was een mis door de paus (Siebe schrok wel even toen de paus voor het raam verscheen, hij keek al uit naar witte rook). Een paar leerlingen hadden contact met elkaar met de walkie-talkie. Maar ze kwamen op een andere zender en hadden een gesprek met Italianen. Toen zei Johnny in de walkie-talkie: “look behind you”, waarop 2 leden van de carabinieri (de militaire politie) die voor de leerlingen stonden zich omdraaiden. Op het Sint-Pieterplein was ook angels and demons opgenomen; meneer Algera: de helikopter in die film landde in het midden van het plein, maar ik ben wel benieuwd of ze ook echt de antimaterie hebben meegenomen, waarop Pieter vroeg: “maar ze gebruikten in die film toch geen echte antimaterie?” daarna zagen we de Engelenburcht, waarin June en Lisette verdwaalden en daarna voor de 4e keer te laat kwamen. Vervolgens mochten we lunchen op de Piazza Navona. Meneer Algera had een nieuwe pet, waarop stond SPQR. Dat stond ook op de putdeksel, waarop Pieter vroeg: maakt dezelfde fabrikant die petten maakt ook putdeksels? Dit zou later de quote van de dag opleveren, maar Pieter kon ook niet weten dat dit er in Rome overal op stond omdat het het motto van Rome is, en het betekent senaat en volk van Rome. Toen bekeken we het Pantheon. Dit was irrealistisch mooi (echt!). daarna gingen we naar “de grootste trekpleister van Rome”. Toen gingen we naar Capitolijns museum. We moesten eerst lang in de rij staan. Na een lange zoektocht naar  de wc waren June, Lisette en Mirte zonder het te merken onder het museum  door gelopen, waardoor ze aan de andere kant stonden, waarop Mirte opmerkte: “hé, de rij is omgedraaid!”. Omdat de hele groep zo dom was om meneer Algera niet te volgen, waren we hem kwijt en moesten we een kwartier wachten. Toen kwamen we aan bij het hotel, en we zijn bij het restaurant geweest. We hebben nog met de hele tafel getoost op de nachtrust van meneer Algera en er was een accordeonist. Dit maakte het nog iets minder erg, want het eten was even “goed” als gisteren.  Toen zijn we naar de Spaanse trappen gegaan. Dit was erg leuk, maar onze mede-Hollanders uit Tilburg waren iets minder leuk. Daarna gingen we slapen.
Quote van de dag: Pieter: “maakt de fabrikant van petten ook putdeksels”?
(dit leverde als prijs een beeld van het pantheon).
Score: 0-0 (dit leverde dus niks op).
24 april
Een busreis van 22 uur valt volgens ons best mee, maar een 27 uur durende busreis  niet, zoals die van ons. We zijn maar 6 keer verdwaald en hebben dus heel Noord-Brabant uitgebreid bewonderd. Volgens  Irene had zij beter kunnen rijden, want dan waren we ook nergens gekomen. Gelukkig was er een leuke film, Angels and Demons. Pieter legde even uit aan Irene waar de film over ging: “De paus is hier doodgegaan”. Waarop Siebe  vermoeid uitriep: ,,Wat? Is de paus dood?” Twee minuten legde Pieter uit dat de film nu over de deeltjesversneller in Genève ging, waarop Siebe uit het raam keek en  zei: ,,Wat, zijn we in Genève?”

Vrijdagavond 23 april, 19.00 uur
stonden wij heel enthousiast te wachten om naar Rome te vertrekken. Helaas kwam de bus pas om half acht aan, zodat we al begonnen met een half uur vertraging. Na een verontschuldiging van de buschauffeur die het nog grappig probeerde te brengen (wat niet erg lukte) moesten we even later nog voor een half uur stoppen, omdat de chauffeur teveel uren achter elkaar had gereden. Tijdens de reis hoefden we ons niet te vervelen, want we hadden live entertainment van het Van-Der-Waalslaankoor, dat bijna 24 uur vrolijk nummers zong.
Zoals verwacht kregen wij nog meer vertraging. Na het halfuurtje van de buschauffeur, waar we 30 minuten na het begin van de reis al stopten. We waren eerst van plan door Nederland te gaan, maar uiteindelijk zijn wij zonder doorgangsvergunning (!) over Duitsland gereden. Al met al hadden wij 3 uur vertraging, welke we wel door trucjes terug wisten te dringen tot 2 uur. We hebben nog wat angstige momenten gehad, toen we in Duitsland bijna aangereden werden en voor ons een ongeluk gebeurde, waardoor de kans alleen maar groter werd, dat we gepakt zouden worden. Veel geslapen werd er ook niet, wegens “te hobbelig” en “ik kan niet slapen”. Zelfs de leiding was moe, en zo hebben wij zaterdag al heel wat mogen inhalen. Na binnenkomst van Rome, waar we ook zonder doorgangsvergunning zijn binnengereden, hebben we ons hotel gezocht, ingecheckt, en toen met de helft van de groep gelopen naar de Trevi-fontein, voor wat rustige avondbeweging. Hierna zijn wij terug naar het hotel gegaan en hebben ons klaargemaakt voor onze bedden, waarna wij dankbaar van de warme bedden gebruik hebben gemaakt.

Martijn Schoot-Uiterkamp en Carlos Bril

Dit was onze eerste echte hele dag in Rome.
Na slaapdronken ons eenvoudige ontbijtje te hebben gehad, gingen we op weg naar het Thermenmuseum.  Hier waren veel opgravingen te zien.  En katjes, die wel meer in Rome rondzwerven.
Toen op naar Vaticaanstad, met de metro…  Met de tassen tegen ons aangeklemd en wantrouwige blikken kwamen we de poortjes door. En toen was er een leerling minder, waardoor het controlegroepje van meneer van Adrichem (weer) eens niet compleet bleek te zijn.  Terwijl de  metro -  met  Romegangers  - al vertrokken was, zocht dit groepje nog naar de vermiste persoon. Handig dat je zo diep onder de grond bereik hebt!
Maar daar stonden we dan allemaal toch toen de Paus aan het raam verscheen en zijn zege gaf. Voor sommigen onder ons een bijzondere ervaring. Het Sint Pieter plein was natuurlijk ook indrukwekkend, met z’n grote omvang en adembenemende kunst.
Vervolgens liepen we naar de Engelenburcht. Om bovenin de burcht te komen, moesten we veel treden beklimmen. Dit was het ook zeker waard, want het uitzicht was prachtig. De burcht bestond uit vele zalen, die stuk voor stuk mooi beschilderd en versierd waren.
We hadden niet heel veel tijd om het Pantheon te bekijken. Dit gebouw was net zo indrukwekkend als de rest van de monumenten in Rome. Toch kozen sommigen ervoor snel een paar boodschapjes te halen in een plaatselijke supermarkt, want die zijn er niet veel in Rome.
Het laatste programmaonderdeel was het Capitolijns museum. De schilderijen, beelden en andere verzamelde kunst die wij tegenkwamen boeiden ons zeer .
Voor de liefhebbers was er nog een gelegenheid om mee te gaan naar trappen (Spagna) en de Trevi fontein. Ondanks het opdringerige gedrag van straatverkopers, hebben we van deze twee plekken kunnen genieten. De verlichting en de donkere avond maakten vooral de Trevi fontein tot een sprookjesachtige plek – de drukte van de menigte niet.
En toen konden we uitgeput op ons bed neerploffen om de volgende dag weer vroeg op te staan.
Het was een interessante en leuke dag, maar wel veel. Dit hebben onze voeten zeker gemerkt.

 Vrijdag 23 april
Na maanden wachten gaan we eindelijk vanavond weg. We hadden er heel erg zin in, maar nu hebben we de recensies van de hotels gelezen. Gelukkig kan het nu alleen maar meevallen.
Of dit ook zo is, zullen we jullie de komende dagen in onze verslagen duidelijk maken. Van de dingen die we gaan bekijken zien we vooral erg uit naar Vaticaanstad, het Colosseum, de fonteinen, en ook de villa in Oplontis.
Vooral de reis die dhr Algera had gepland naar Oplontis toe, een uur lang over drie kilometer... dat wordt wat!
Het meeste verwachten we van de grootste trekpleister in Rome, de beste ijswinkel van Europa, vlakbij het Pantheon. Misschien dat we dan ook nog een glimp van het Pantheon zelf mee zullen krijgen, maar dat is natuurlijk maar bijzaak. Irene kijkt overigens vooral uit naar andere "dingen" in Rome, en dan zal June ongetwijfeld erg jaloers worden, maar daar hoort u vast ook nog over. Gelukkig worden ze in de stad beschermd door Manuel en Wiene, dus ze lopen absoluut geen gevaar. Ook hierover worden jullie op de hoogte gehouden.

Sommigen van ons zien wel op tegen de lange busreis, want die zal waarschijnlijk 22 uur duren. Als iedereen hier op één oor ligt zitten wij nog in onze busstoelen, en als iedereen weer wakker wordt... tja... dan ook nog. Tegen de tijd dat het weer bedtijd wordt voor Pieter (zo rond de tijd van Sesamstraat), zijn we in Rome. Dan beginnen we ons programma met een avondwandeling in Rome langs de Trevifontein, piazza Navona en de Spaanse trappen.

Wist u dat?
Pieter de opmerking over zijn bedtijd niet kon waarderen?
Dhr. Algera hierdoor waarschijnlijk weinig bedtijd krijgt de komende dagen?
En dat meneer Algera beloofd heeft dat hij niet zo in elkaar zit dat hij daarom de reis minder leuk gaat maken voor degenen die hem wakker houden?
Dat als hij dit toch doet hij ons allemaal op ijs gaat trakteren bij het Pantheon?
En de reis daardoor toch weer wat leuker wordt?
Er weinig van de les is terechtgekomen vandaag?
Siebe veel liever de Paus ziet dan Vaticaanstad?
Hij hier bij nader inzien toch weer op terug komt?
Siebe dit alles wel heel flauw vindt worden?
Quote van de dag: "Is die ijswinkel echt de grootste trekpleister van Rome?" - Siebe