Vrijdag 29 januari zijn 3 havo en 2vmbo naar Winterberg geweest om daar van een lekker pak sneeuw te genieten. Lees hier het verslag en bekijk de foto's.

Langlaufstory:
We moesten om kwart voor 7 op school zijn, we gingen namelijk langlaufen in Altastenberg. We moesten 3 en half uur met de bus rijden, maar dat maakte niet zoveel uit, iedereen was toch nog moe. Eenmaal aangekomen stond iedereen in de rij te wachten op de langlauflatten en de schoenen. Ondertussen gleden er mensen uit en dat was heel grappig om te zien. Er lag echt heel veel sneeuw, overal waar je keek was het wit! We moesten
een straatje oversteken, de meeste kinderen gingen in groepjes. Je kon langs 2 paden, een lange of een korte. Wij kozen de lange, maar dat was achteraf niet zo slim, want we raakten de weg kwijt. Toen kwamen we gelukkig mr. Pit tegen maar die wist de weg ook niet dus gingen we weer op ons eigen houtje verder.
Het werd nogal rustig op de loipe., dus dachten we al dat we verkeerd zaten. Het werd alsmaar later en we moesten om 16:00 uur al weer bij de bus zijn. Inmiddels was het al 15:00 uur. De sneeuw begon al hard te worden dus hadden we telkens plakken sneeuw onder onze langlauflatten. Iedereen was gestrest! We kwamen Axel, Fabian, Emmely, Felicia en nog een paar kinderen tegen, waarmee we verder liepen. Maar niet iedereen was even snel.
Toen zagen we een behoorlijk stijle afgang. Er was geen weg meer terug dus gingen we daar maar langs, na 3x vallen lukte het. Het werd steeds donkerder en het bos groeide als ware dicht dus we zagen echt geen einde meer aan die lange tocht. We liepen verder, allemaal bulten en heuvels op en iedereen was moe. Toen we de hoek om gingen dachten we: Neee niet nog een bult! We probeerden iedereen te bellen, op gegeven moment kregen we Sharon de Vries aan de telefoon, ze liep met Marloes en de leraar van gym. We kwamen erachter dat zij langs de zelfde weg liepen, we spraken af dat ze pijlen in de sneeuw zouden zetten. Die pijlen kwamen we toen ook tegen, en teksten in de sneeuw. Dat was heel grappig! Toen we naar boven keken, zagen we een paar mensen staan, die riepen dat we langs zo’n bult moesten lopen. Toen we er eenmaal waren wisten we de weg weer!
In de bus was het heerlijk rustig, haha! We hoorden nog meer verhalen over verdwaalde kinderen en spannende verhalen, we waren nog nooit zo blij om een bus te zien! Al met al was het een superleuke ervaring!

made by : Annely Moreno Castilla, en Melanie Romarck. (3H3)